MARAŞ CADDESİ’NDE BİR SANDIK KURULDU | 2026 bütçesinde “Açlığa, Yok sayılmaya, Sefalete HAYIR” denildi

.

Tüm Emeklilerin Sendikası Trabzon Şubesi Maraş Caddesinde sembolik olarak bir sandık kurdu.

Ne YSK vardı başında ne de protokol.

Ama orada bir halk vardı; yıllarını bu ülkenin tezgâhına, tarlasına, okuluna, şantiyesine bırakmış emekliler…

Ve o sandıkta oylanan şey yalnızca bir kâğıt parçası değildi:

Açlığa, yok sayılmaya, sefalet düzenine verilen kolektif bir cevaptı.

Tüm Emeklilerin Sendikası Trabzon Şubesi’nin sembolik olarak kurduğu sandıkta yaklaşık 500 emekli oy kullandı.

Sonuç netti, tereddütsüzdü,

Ajitasyona gerek bırakmayacak kadar açıktı:

AKP–Saray hükümetinin 2026 bütçesine HAYIR!.. Cevabı verildi.

Çünkü bu ülkede emeklilik artık huzurun adı değil.

Emeklilik, aç kalmamaya çalışmanın; kira ile ilaç arasında seçim yapmanın, soğuk bir evde battaniyeyi biraz daha yukarı çekip “bugün de atlattık” demenin adıydı.

Tüm Emeklilerin Sendikası Trabzon şubesi tarafından yapılan basın açıklamasında bu gerçek yalın ama sert bir dille teşhir ediliyor:

Bu yaşananlar bir ekonomik zorunluluk değil, bilinçli bir sınıf tercihidir.

Tek adam rejimi ve neoliberal yağma politikaları, emekliliği sistematik biçimde cezaya dönüştürmüştür.

Bugün 16,8 milyonu aşan emekli ve hak sahibinin milyonlarcası 16.881 TL gibi açlık sınırının dahi altında aylıklarla yaşamaya mahkûm edilmiştir. Dul ve yetimler bunun da altında…

Bu rakamlar istatistik değil, derin yoksulluğun soğuk yüzüdür.

İktidar “enflasyona ezdirmedik” derken, mutfakta tencere boş, eczanede reçete yarım, evde doğalgaz kısık.

TÜİK’in makyajlı rakamlarıyla pazarlanan zamlar, emeklinin gerçek hayatında yalnızca daha derin bir eksilme anlamına geliyor.

Trabzon’daki sandık işte bu yüzden kuruldu.

Çünkü emekliler artık “sus” denmesini reddediyor.

Çünkü emekliler sadaka değil, gasp edilen hakkını istiyor.

Basın açıklamasında talepler açık, net ve geri çekilmez biçimde ortaya konuyor:

– Tüm emeklilere derhal 20.000 TL seyyanen zam,

– En düşük emekli aylığının yeni işe başlayan memur maaşına eşitlenmesi,

– Enflasyon kayıplarının tam telafisi ve refah payı,

– Sağlıkta katkı paylarının kaldırılması,

– Barınma hakkı için kamusal sosyal konutlar ve kira desteği,

– Ve en önemlisi: emeklilerin örgütlenme ve söz söyleme hakkının tanınması.

Çünkü bu ülkede bütçe, kime hayat, kime ölüm dayatıldığının belgesidir.

Ve emekliler bu belgeye imza atmayı reddetmiştir.

Maraş Caddesi’ndeki sandık bir protesto değil sadece;

bir hafıza, bir vicdan ve bir gelecek çağrısıdır.

Emekliler o sandıkta şunu söyledi:

“Bu düzen değişecek.

Bu yağma rejimi yıkılacak.

Çare biziz.

Çare örgütlü gücümüzdür.”

Ve tarih şunu iyi bilir:

Sandık bazen sarayda değil, sokakta kurulur.

Ve gerçek oy, en çok aç kalanların elinden çıkar.

-Şube Başkanı Sinan Hacıömeroğlu-

*

TRABZON EMEKLİLER DERNEĞİNDEN DE SERT TEPKİ: “Bu zam garabetini kabul etmiyoruz”

“Bu zam garabetini asla kabul etmiyoruz” Emekli maaşı açlık sınırının altına düştü, bu utanç yeter”

Türkiye Emekliler Derneği Trabzon Şube Başkanı Burhan Bayraktar, Aralık ayı enflasyonuyla netleşecek emekli maaşı zammına tepki göstererek, “Emekli maaşı açlık sınırının altına düştü, bu utanç yeter” dedi.

Açıklamasında TÜİK’e sert eleştiriler yönelten Bayraktar, “Bu garabet zammını asla kabul etmiyoruz.

Bayraktar, “Emek unutuldu, ekmek de unutuldu. Yani ne ekmek ne de emek… Her ikisine de saygı kalmamıştır.